μινύωρος Save μινύωρος, shortlived Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape μινύ·ωρος, ος, ον [ῐ] c. le préc. Anth. 7, 481. μινύωρος -ον [~ μινύθω, ὥρα] kortlevend. μινύωρος, kurze Zeit lebend, kurz dauernd, Philet. 2 (VII.481).