μινυρός
μινυρός, complaining in a low tone, whining, whimpering
Could not find μινυρὰ in Logeion dictionaries.
μινυρὰ Adjective: neuter nominative plural, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: feminine nominative dual, Adjective: feminine vocative dual, Adjective: feminine accusative dual, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: feminine vocative singular of μινυρός
μῐνυρ-ός [ῠ], ά, όν,
- complaining in a low tone, whining, whimpering, μ. ὑπερσοφιστής Phryn.Com. 69; of young birds, twittering, chirping, Theoc. 13.12; μινυρὰ θρέεσθαι, = μινυρίζειν, A. Ag. 1165 (lyr.).
- II = μικρός, Hsch.
μινυρός, ά, όν [ῐῠ] qui murmure d’une voix plaintive, qui gémit doucement, Thcr. Idyl. 13, 12 ; fig. Eschl. Ag. 1165.
Étym. μινύθω.
μινυρός, (vgl. κινυρός), wimmernd, winselnd, übh. von jedem leisen, schwachen Tone ; μινυρὰ θρεομένας, Aesch. Ag. 1137 ; ὀρτάλιχοι μινυροί, Theocr. 13.12 ; den Lampros nennt Phryn. bei Ath. II.44d μινυρὸς ὑπερσοφιστής, neben andern Bezeichnungen eines schlechten Dichters.
μινυρός
.μῐνῠρός, ά, όν
- complaining in a low tone, whining, whimpering, Theocr.; μινυρὰ θρέεσθαι μινυρίζειν, Aesch.