πάνδικος
πάνδικος, all righteous
Could not find πάνδικον in Logeion dictionaries.
πάνδικον Adjective: masculine accusative singular, Adjective: feminine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of πάνδικος
πάνδῐκος, ον,
- all-righteous, φρήν S. Tr. 294; π. σέβας prob. in A. Supp. 776 (lyr.). Adv. -κως most justly, Id. Th. 172 (lyr.), 670, Ch. 241, S. OC 1306, E. Rh. 720 (lyr.); as in duty bound, S. Tr. 611, 1247.
πάνδικος, ος, ον [ῐ] tout à fait juste, Soph. Tr. 294.
Étym. π. δίκη.
πάνδικος, ganz gerecht ; λιταί, Aesch. Spt. 155 ; φρήν, Soph. Trach. 294. – Häufiger im adv., mit allem Rechte, durchaus gerecht, ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται, Aesch. Ch. 239 ; Eum. 771 u. öfter ; Soph. Trach. 610 ; Eur. Rhes. 720.
πάνδικος
πάν-δῐκος, ον,
δίκη
- all righteous, Soph. adv. -κως, most justly, Aesch.; but simply = πάντως, Soph.