πανσεληνιακός
πανσεληνιακός, of or at the full moon
πανσεληνιακός, ή, όν,
- of or at the full moon, συζυγία, σύνδεσμος, Ptol. Tetr. 92, cf. Vett.Val. 21.22, al., Paul.Al. G. 3.
πανσεληνιακός, ή, όν, qui concerne la pleine lune, Ptol. Tetr. 92 ; Procl. Ptol. 237.
Étym. πανσέληνος.
πανσεληνιακός, ή, όν, zum Vollmond gehörig, Procl.