παραπαίω

παρα-παίω,

• strike on the side, strike falsely, χέλυν A. Fr. 314.
• • II intr., strike a false note: metaph., to be infatuated, lose oneʼs wits, Id. Pr. 1056 (anap.); ληρεῖν καὶ π. Ar. Pl. 508, cf. Pax 90 (anap.); μαίνομαι καὶ π. Pl. Smp. 173e, cf. Plb. 12.8.1; παραπεπαικότας Plu. Sollert. 2.963f; to be in error, Phld. Sign. 32; π. τι commit a folly, Luc. Hist.Conscr. 2; π. πρὸς ὑλικὰς δυνάμεις Eun. VS p.474 B.:—also in pf. part. Pass., φωναὶ -πεπαισμέναι mad, foolish, S. Ichn. 234.
  • • • b Medic., to be delirious, Gal. 10.850, al.
    • 2 fall away from, τῆς ἀληθείας Plb. 3.21.9; τοῦ δέοντος Id. 4.31.2, al.
    • 3 dash in, prob. in Philox. 2.26.

παραπαίω, (παίω), daneben falsch schlagen, χέλυν, Aesch. fr. 318 bei Ath. XIV.632c ; gew. intr. ausschlagen, ausgleiten, übertr. abirren, abschweifen von Etwas, τινός, z.B. τῆς ἀληθείας, Pol. 3.21.9, 17.14.11, τοῦ δέοντος, καθήκοντος, 4.31.2, 30.6.3. – Daher παραπαίειν φρενῶν, von Verstande kommen, verrückt werden, auch ohne den Zusatz, Aesch. Prom. 1058 Ar. Pax 90 ; καὶ ληρεῖν, Plut. 508 ; καὶ μαίνομαι, Plat. Symp. 173e ; Sp.; τῆς ἀληθείας καὶ ἀγνοεῖν, Pol. 12.9.1 ; παραπεπαικώς dem παραφρονῶν entsprechend, Plut. Sol. an. 5.

παραπαίω fut. σω

• • • 1to strike on one side: to strike a false note, and metaph. to be infatuated, lose oneʼs wits, Aesch.: —p. ti to commit a folly, Luc.
    • 2to fall away from, Lat. aberrare, τῆς ἀληθείας Polyb.