παραπείθω

παραπείθω, fut. -πείσω Com.Adesp. 25.17 D. (dub.): Ep. aor. παρ- or παραι-πέπῐθον:—

• win by persuasive arts, prevail upon, Il. 24.208; Πηλείωνα . . σπουδῇ παρπεπιθόντες 23.37, cf. 606, Od. 24.119; freq. with a notion of deceit or guile, beguile, cajole, ὅς μʼ ἄγε παρπεπιθὼν ᾗσι φρεσί Od. 14.290: c. acc. et inf., μή σε ἔπεσσι παραιπεπίθῃσιν Ὀδυσσεὺς μνηστήρεσσι μάχεσθαι 22.213; παράπεισον . . ἐλθεῖν . . Ἰσμηνόν E. Supp. 60 (lyr.):—rare in Prose, μή πῃ πρεσβύτας ἡμᾶς ὄντας . . παραπείσῃ may cajole us, Pl. Lg. 892d, cf. Nic.Dam. 130.24J.:—Pass., παραπεπεῖσθαι to be beguiled into doing a thing, Arist. LI 969b17.

παραπείθω, auf listige, betrügerische Weise überreden, beschwatzen, durch listiges Zureden besänftigen, auch ohne den Nebenbegriff des Betrugs, ὡς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας, Il. 13.788, 23.606 u. öfter, σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ, 23.37, vgl. Od. 24.119 ; auch in der poet. Form παραιπεπιθοῦσα, Il. 23.40, wie μέντορ, μήσʼ ἐπέεσσι παραιπεπίθῃσιν Ὀδύσσεύς, Od. 22.213 ; παράπεισον δὲ σόν, ὃν λισσόμεθʼ, ἐλθεῖν τέκνον, Eur. Suppl. 60 ; und in Prosa, μή πη πρεσβύτας ἡμᾶς ὄντας παραπείσῃ ὁ λόγος Plat. Legg. X.892d, u. Folgde, wie Luc. Pisc. 18.

†παραπείθω

[παρα- 4.]

3 sing. aor. παρέπεισε Il. 7.120, Il. 13.788, Il. 23.606.

3 sing. aor. subj. παραιπεπίθῃσι (παραι-, παρα-) Od. 22.213.

Pple. παρπεπιθών (παρ-, παρα-) Od. 14.290.

Nom. pl. παρπεπιθόντες Il. 23.37 : Od. 24.119.

Nom. sing. fem. παραιπεπιθοῦσα Il. 14.208.

To induce to an act or a course of action, persuade, prevail upon, win over Il. 7.120= Il. 13.788, Il. 14.208, Il. 23.37, 606 : Od. 14.290, Od. 22.213, Od. 24.119.

παραπείθω , aor. 1 παρέπεισε, aor. 2 redup. subj. παραιπεπίθῃσι, part. -θοῦσα, sync. παρπεπιθών: win over by persuasion, gain over, coax, wheedle, Il. 7.120; w. inf., Od. 22.213.

παραπείθω fut. -πείσω

• to persuade gradually, win over, beguile, Hom., in Epic aor2, 3rd sg. παραιπεπίθῃσιν, part. παρ-πεπιθών.