παραπαφίσκω

παρᾰπᾰφίσκω, only in aor. 2 παρήπᾰφον, Ep. for παραπατάω,

• mislead, παρά μʼ ἤπαφε δαίμων Od. 14.488, cf. Theoc. 27.12, APl. 16.361; μολπῇσι π. πέτρας Orph. A. 704; cajole, δῶρα καὶ θεοὺς π. Trag.Adesp. 434: c. inf., induce to do a thing by craft or fraud, Ἥρη δʼ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι Il. 14.360, cf. A.R. 2.952.

παραπαφίσκω, (ἀπαφίσκω), wie παραπατάω, verleiten, verlocken, durch List u. Betrug, Ἥρη δʼ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι, Il. 14.360 ; παρά μʼ ἤπαφε δαίμων, Od. 14.488 ; sp.D., wie Ap.Rh. 2.952 ; μολπῇσι πέτρας, Orph. Arg. 702 ; Schol. Hom. u. Hesych. erkl. παρέπεισεν.

†παραπαφίσκω

[παρ-, παρα- 4.]

3 sing. aor. παρήπαφε.

To beguile, trick Il. 14.360.

παραπαφίσκω , aor. 2 παρήπαφεν: deceive, cheat, beguile, w. inf., Il. 14.360†.

παραπαφίσκω aor2 παρήπαφον only in aor2 παρήπαφον

• to mislead, beguile, Od.:—c. inf. to induce one to do a thing by craft or fraud, Il.