παρασπάω
παρασπάω, to draw forcibly aside, wrest aside
Could not find παρασπασάμενον in Logeion dictionaries.
παρασπασάμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular, aorist middle participle neuter accusative singular of παρασπάω
παρα-σπάω, fut. -άσω [σπᾰ] S. OC 1185:—
- draw forcibly aside, wrest aside, Id. El. 732; τὸ παρασπώμενον, = παρασπάς, Thphr. HP 2.1.3: metaph., τινὰ πρὸς βίαν π. γνώμης S. OC l.c.; ἀδίκους φρένας παρασπᾷς, i.e. ὥστε εἶναι ἀδίκους (cf. ἀδάκρυτος) Id. Ant. 792 (lyr.); κρίσιν Phld. Rh. 1.174 S.:—Med., παρασπᾶσθαί τινά τινος detach him from anotherʼs side to oneʼs own, X. HG 4.8.33, cf. D. 1.3; π. λόγου detract from an argument, Pl. Sph. 241c; μαντικῆς ἴχνος παρεσπάσατο Iamb. Myst. 3.27:—Pass., παρεσπασμένος pulled away, of a circle viewed obliquely, Euc. Opt. 36.
- II cull for oneself, Iamb. VP 1.1.
παρα·σπάω-ῶ :
1 tirer de côté, acc. Soph. El. 732 ; fig. entraîner, Soph. Ant. 792 ||
2 détacher en tirant de côté, fig. : τινα γνώμης, Soph. O.C. 1185, détourner qqn d’une résolution ||
Moy. détacher en tirant à soi, fig. : τινά τινος, Xén. Hell. 4, 8, 33, détacher une personne d’une autre en l’attirant à soi ; τί τινος, Dém. 10, 6, arracher une chose d’une autre en la tirant à soi ; avec un gén. seul Plat. Soph. 241c.
1. act. opzij trekken, met acc.; ook abs.:
2. med.
a. indir. refl. naar zich toetrekken:
b. dir. refl., met gen. zich lostrekken van;
παρασπάω, (σπάω), verziehen, bei Seite ziehen, wegreißen ; ἡνιοστρόφος ἔξω παρασπᾷ, Soph. El. 732 ; übertr., οὐ γάρ σε πρὸς βίαν παρασπάσει γνώμης, O.C. 1185 ; τῶν Αἰολίδων πόλεων παρεσπᾶτό τινας τοῦ Φαρναβάζου, Xen. Hell. 4.8.33, von ihm abziehen, zum Abfall von ihm bewegen ; τρέψηται καὶ παρασπάσηταί τι τῶν ὅλων πραγμάτων, Dem. 1.3 ; Pol. 18.34.5 u. A.; auch mit dem bloßen gen., Plat. Soph. 241c.
παρασπάω
fut. άσω
- to draw forcibly aside, wrest aside, Soph.: metaph., παρασπᾶν τινα γνώμης Soph.; ἀδίκους φρένας παρασπᾷς, i. e. ὥστε εἶναι ἀδίκους, Soph.: —Mid., παρασπᾶσθαί τινά τινος to detach him from anotherʼs side, Xen.