πολύτλητος
πολύτλητος, having borne much, miserable
Could not find πολύτλητον in Logeion dictionaries.
πολύτλητον feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of πολύτλητος
πολύ-τλητος, ον,
- having borne much, miserable, γέροντες Od. 11.38, cf. Orph. Fr. 354, Q.S. 1.135, al.; also ὠδίνεσσι πολυτλήτοισι Id. 11.25; γῆρας Id. 2.341.
πολύ·τλητος, ος, ον :
1 qui a beaucoup souffert, Od. 11, 38 ; d’où malheureux, infortuné, Man. 2, 398 ||
2 qui cause de vives souffrances, Q. Sm. 11, 25 ||
➳ Dat. pl. épq. πολυτλήτῃσιν, Q. Sm. l. c.
Étym. π. τλάω.
πολύτλητος, vieles erduldet od. bestanden habend, γέροντες, Od. 11.38 ; βροτοί, unglücklich, Maneth. 2.398 ; – auch πολυτλήτη, Qu.Sm. 11.25.
πολύτλητος
[as πολυτλήμων.]
That has suffered much, torn by suffering : γέροντες Od. 11.38.
πολύτλητος : having endured or suffered much, Od. 11.38†.
πολύτλητος
πολύ-τλητος, ον,
- having borne much, miserable, Od.