πολύτλας
πολύτλας, having borne much, much-enduring
πολύ-τλας, ὁ, (τλῆναι)
- much-enduring, epith. of Odysseus, Hom. and S. only in nom., Il. 8.97, al.; ironically, S. Aj. 956 (lyr.); gen. πολύτλα Eust. 700.32; acc. πολύτλαν Antisth. Od. 14 codd., Man. 5.268. (Perh. Aeol. for *πολυτλής, ῆτος.)
πολύ·τλας [ᾱ] adj. m., primit. seul. au nomin. :
1 qui a beaucoup souffert, ou qui souffre beaucoup, Il. 8, 97 ; Od. 7, 1 ||
2 très patient, Soph. Aj. 954 ||
➳ Acc. πολύτλαν, Man. 5, 268.
Étym. π. τλάω.
πολύτλας, ὁ, der viel geduldet hat, der viel Unglück überstanden hat, standhaft, oder der viel wagt, kühn ; bei Hom. nur im nom. als Beiwort des Odysseus, wie Soph. Aj. 935. Einzeln auch bei sp.D., aber auch wohl nur im nom.
πολύτλας
[πολυ-, πολύς + τλάω.]
Much enduring, stout, unflinching.
Epithet of Odysseus Il. 8.97, Il. 9.676= Il. 10.248, Il. 23.729, 778 : Od. 5.171, Od. 6.1, Od. 7.1, Od. 8.446, etc.
πολύτλας (τλῆναι): much-suffering or enduring, epith. of Odysseus.
πολύτλας
πολύ-τλας, αντος,
τλῆναι
- having borne much, much-enduring, epith. of Ulysses, Hom., Soph.