πολυτοκέω
πολυτοκέω, to be prolific
πολυ-τοκέω,
- to be prolific, Arist. HA 558b20, GA 750a27, Thphr. CP 1.22.1.
πολυτοκέω-ῶ [ῠ] mettre au monde beaucoup d’enfants ou de petits, Arstt. H.A. 6, 1, 3, etc.
Étym. πολυτόκος.
πολυτοκέω, viel gebären, Arist. H.A. 6.1 u. Sp.