πολυτοιοῦτος
πολυτοιοῦτος, having many of so and so
πολυ-τοιοῦτος, αύτη, οῦτον,
- having many of so and so, e.g. πολυγλώχιν is a πολυτοιοῦτον of γλωχίς and τριγλώχις, Eust. 89.19.
πολυτοιοῦτος, ein solches, gewisses vielmals od. vielfach seiend, wie πολυγλώχιν ein πολυτοιοῦτον von γλωχίς ist, weil es γλωχίς dem Sinne nach vielmals enthält, Eust. 67.13.