πολύτρητος
πολύτρητος, much-pierced, full of holes, porous
πολύ-τρητος, poet. πουλύ-, ον,
- much-pierced, full of holes, porous, σπόγγοι Od. 1.111, 22.439; φῷδες Cratin. 213; φύλλα Dsc. 2.182; of the flute, λωτοί, δόνακες, AP 9.266 (Antip.), 505.5; ἠθμός ib. 6.101 (Phil.); of honeycombs, ib. 9.363.15 (Mel.); σίμβλοι Luc. Epigr. 12; of the lungs, Aret. SD 1.10; τὸ π. τῆς χώρας Str. 12.8.16.
πολύ·τρητος, ος, ον, aux nombreux trous, en parl. d’éponges, Od. 1, 111 ; 22, 439 ; de flûtes, Anth. 9, 266, etc. ; de ruches d’abeilles, Anth. 9, 363, 15, etc. ; des poumons, Arét. 39, 36 ; Str. 578.
Étym. π. τιτραίνω.
πολύτρητος, viel durchbohrt, durchlöchert ; σπόγγοι, mit vielen Löchern, Od. 1.111, 22.439, 453 ; λωτοί, Antip.Thess. 29 (IX.266), wie αὐλοί Maneth. 2.334 ; δόνακες, ep. (IX.505).
πολύτρητος
[πολυ-, πολύς + τρη-, τετραίνω.]
Full of holes : σπόγγοισιν Od. 1.111, Od. 22.439, 453.
πολύτρητος : pierced with many holes, porous. (Od.)
πολύτρητος
πολύ-τρητος, ον,
- much-pierced, full of holes, porous, Od.; of a flute, Anth.