πολύτιμος
πολύτιμος, very costly
πολῠτῑμ-ος, ον, (τιμή)
- much-revered, θεοί Men. 109.1.
- II highly priced, μουσοεργός Hp. Nat.Puer. 13; very costly, AP 5.35.5 (Rufin.), Babr. 57.9. Adv. -μως Plb. 14.2.3 (nisi leg. -τελῶς).
πολύ·τιμος, ος, ον [ῠῑ]
1 très honoré, Mén. 4, 101 Meineke dout. ||
2 très estimé, précieux, Anth. 5, 36 ; Babr. 57, 9.
Étym. π. τιμή.
1. zeer geëerd.
2. zeer kostbaar.
πολύτιμος, [ῑ], von großem Werte, kostbar, Sp., μέ σος μηρῶν, Rufin. 3 (V.36).
• Adv ., Pol. 14.2.3, wenn die Lesart richtig ist.
• Adv ., Pol. 14.2.3, wenn die Lesart richtig ist.
ἐλθὲ] ... καὶ Φρῆ νομοσώσω[ν, καὶ Νεφ]θὼ πολύτιμε καὶ Ἀβλαναθὼ πολύολβε
ven también tú, Fre, guardián de las leyes, Neftó, muy venerado y Ablanató, rico en bendiciones
πολύτιμος
πολύ-τῑμος, ον,
τιμή
- very costly, Anth., Babr.