προκαταλύω
προκαταλύω, to break up
Could not find προκαταλυσάμενοι in Logeion dictionaries.
προκαταλυσάμενοι aorist middle participle masculine nominative plural, aorist middle participle masculine vocative plural of προκαταλύω
προκατα-λύω,
- break up, annul beforehand, νόμους Th. 3.84; τὸν πλοῦν D. 56.24; π. τοῦ ἔργου τὸν βίον before finishing his work, Plu. Sol. 32; π. ἑαυτόν debase oneself too low, J. BJ 1.6.5; inhibit, check prematurely, ἀναπνοῆς ἐνέργειαν Gal. 1.275:—Med., τὴν ἔχθρην π. end their mutual enmity before, Hdt. 7.6; τὸν πόλεμον IG 2(2).127.42, D.H. 8.47.
- II intr., rest before, παρά τινι Ph. 1.229.
προ·καταλύω, dissoudre auparavant, d’où :
1 abolir (une loi) auparavant, Thc. 3, 84 ||
2 faire cesser, mener à terme, accomplir auparavant (une traversée) acc. Dém. 1290, 15 ; τὸν βίον πρ. τοῦ ἔργου, Plut. Sol. 32, terminer sa vie avant une œuvre entreprise ||
Moy.
1 tr. faire cesser pour soi auparavant : ἔχθρην, Hdt. 7, 6, déposer sa haine pour qqn auparavant, se réconcilier auparavant ; πόλεμον, DH. 8, 47, terminer une guerre auparavant ||
2 intr. se reposer auparavant, Phil. 1, 229.
προκαταλύω, vorher auflösen, aufheben, νόμους, Thuc. 3.84 ; προκατέλυσαν τὸν πλοῦν, sie hoben die Fahrt auf, Dem. 56.24 ; τὸν βίον τοῦ ἔργου, d.h. vor der Ausführung sterben, Plut. Sol. 32. – Med., τὴν ἔχθρην, Her. 7.6 ; Dion.Hal. 5.61 u. sonst.
προκαταλύω
fut. -λύσω
- to break up or annul beforehand, Thuc.; τὸν βίον πρ. τοῦ ἔργου to end his life before finishing his work, Plut.:—Mid., πρ. τὴν ἔχθρην to end their mutual enmity before, Hdt.