προσφοιτάω
προσφοιτάω, to go or come to frequently, associate with, visit
Could not find προσπεφοιτηκὼς in Logeion dictionaries.
προσπεφοιτηκὼς perfect active participle masculine nominative singular, perfect active participle masculine vocative singular of προσφοιτάω
προσφοιτάω,
- go or come to frequently, resort to, τὸ κουρεῖον, ἵνα οἱ Δεκελεῖς π. Lys. 23.3, cf. Id. 24.20, D. 25.52, Hyp. Ath. 6, IG 2(2).1237.64; π. τισί associate with, Str. 14.1.32; esp. go to a master, D.H. Rh. 9.11, etc.; τοῖς παλαιοῖς λόγοις Plu. QConv. 2.653b.
- II metaph., visit, τὰ κακὰ π. πρὸς τὸ γῆρας Antiph. 240.
προσ·φοιτάω-ῶ, aller souvent chez ou vers, fréquenter, Lys. 166, 37, etc. ; avec πρός et l’acc. Lys. 170, 8 ; Dém. 786, 8, etc. ; dat. Str. 644 ; DH. Rhet. 9, 11, etc. ; fig. avec πρός et l’acc. Antiph. (Com. fr. 3, 155).
προσφοιτάω, häufig zu Einem gehen ; Lys. 23.3 ; πρός τι, 24.20, wie Dem. 25.52 ; gew. von Schülern, Luc. Dem. enc. 40.
προσφοιτάω
fut. ήσω
- to go or come to frequently, to resort to a place, Dem., etc.; πρ. τινί to visit constantly, Strab.