προταρβέω
προταρβέω, to fear beforehand
Could not find προταρβῶ in Logeion dictionaries.
προταρβῶ Verb: present active subjunctive 1st singular, Verb: present active indicative 1st singular of προταρβέω
προταρβέω,
- fear beforehand, βαρείας τύχας A. Th. 332 (lyr.); θάνατον E. Fr. 360.25, cf. HF 968.
- II fear or be anxious for one, τινος S. Tr. 89, Ant. 83.
προ·ταρβέω-ῶ :
1 craindre d’avance, acc. Eschl. Sept. 332 ; Eur. fr. 362, 25, etc. ||
2 craindre pour, Eur. H.f. 968 ; gén. Soph. Tr. 89, Ant. 83.
1. van te voren bang zijn (voor),
2. bezorgd zijn (om), met gen.:
προταρβέω, vorher fürchten ; βαρείας τοι τύχας προταρβῶ, Aesch. Spt. 314 ; μή μου προτάρβει, fürchte nicht für mich, Soph. Ant. 83, vgl. Trach. 89 ; προταρβῶν ὀρφάνευμʼ ἐμῶν τέκνων, Eur. Herc.Fur. 546 ; c. inf., 968.
προταρβέω
fut. ήσω
- Ito fear beforehand, Aesch.; c. inf., Eur.
- IIto be anxious for one, τινος Soph.