προτέλειος

προτέλ-ειος, ον, (τέλος)

• before a ceremony of initiation, etc.: Subst. προτέλεια (sc. ἱερά), τά, sacrifice offered before any solemnity, θυτὴρ γενέσθαι . ., προτέλεια ναῶν as an offering in behalf of . ., A. Ag. 227 (lyr.); π. Ἐλευσινίων restd. in IG 1(2).5.2; before the marriage-rite, π. δʼ ἤδη παιδὸς ἔσφαξας θεᾷ; E. IA 718, cf. Pl.Com. 174.5; π. γάμων Pl. Lg. 774e, cf. Men. 1058, Ael.Dion. p.61 Schwabe: rarely in sg., Aristid. Quint. 3.27.
• • • 2 generally, beginning, ἐν προτελείοις κάμακος in the preliminary conflicts, A. Ag. 65 (anap.); ἐν βιότου π. ib. 720 (lyr).
    • • b metaph., introduction, τὰ π. τῆς φιλοσοφίας Ph. 1.294, cf. Gal. Phil. Hist. 16; π. γράφων τῆς ἀκροάσεως Procl. in Prm. p.541 S.: rarely in sg., Them. Or. 20.235d.

προτέλειος, vor der Einweihung ; τὰ προτέλεια, sc. ἱερά, das vorhergehende Einweihungsopfer, bes. Sühnopfer, θύειν, vorher ein Einweihungsopfer darbringen ; πολέμων ἀρωγὰν καὶ προτέλεια ναῶν, Aesch. Ag. 219, das Opfer, welches Agamemnon in seiner Tochter für die Schiffe der Griechen darbrachte ; auch ἐν προτελείοις κάματος, 65 ; ἐν βιότου προτελείοις, 702, d.i. in der Tugend ; vgl. Eur. I.A. 718 ; προτέλεια γάμων, Plat. Legg. VI.774e ; vgl. Ruhnk. Tim. L. Plat. 225 u. Plut. adv. Col. 22 ; u. Sp., τὰ προτέλεια τῆς μελλούσης ξυνουσίας, Luc. merc.cond. 14 ; übh. der Anfang. Auch die Anfangsgründe der Wissenschaften.

προτέλειος προ-τέλειος, ον, τέλος

• • Ibefore consecration:—as Subst., προ-τέλεια (sc. ἱερά), τά, a sacrifice offered before any solemnity, προτέλεια ναῶν as an offering in behalf of the ships, Aesch.; προτέλεια παιδός a sacrifice before her marriage, Eur.
  • IIgenerally, a beginning, ἐν προτελείοις κάμακος in the preliminary conflicts, Aesch.; ἐν βιότου πρ. Aesch.