προτατικός
προτατικός, capable of advancing a proposition
προτᾰτ-ικός, ή, όν,
- capable of advancing a proposition, Arist. Top. 164b3. Adv. -κῶς in the form of a premiss, ἐρωτᾶν Id. SE 174b39.
προτατικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne une proposition (v. πρότασις) Arstt. Top. 8, 14, 9.
Étym. προτείνω.
προτατικός, ή, όν, zur πρότασις gehörig ; ὁ προτ., der Propositionen machen kann, Arist. Top. 8.12.15.
• Adv., προτατικῶς ἐρωτᾶν, die Frage in Form einer Proposition einrichten, ibid.
• Adv., προτατικῶς ἐρωτᾶν, die Frage in Form einer Proposition einrichten, ibid.