προτελευτάω
προτελευτάω, die before
προτελευτ-άω,
- die before, τινος Philoch. 169, cf. D.S. 1.91, Plu. Cons.Apoll. 2.113e, Hdn. 1.15.8, Artem. 2.57 (interpol.), etc.
προ·τελευτάω-ῶ, mourir avant, gén. DS. 1, 91 ; DL. 2, 44 ; Plut. M. 113e.
προτελευτάω, vorher enden, sterben ; Plut. consol. ad Apoll., p. 348, τινός, vor Etwas, Sp.