πρωταγωνιστέω
πρωταγωνιστέω, to take the lead, play first fiddle
πρωτᾰγωνιστ-έω,
- to be πρωταγωνιστής, Plu. Lys. 23: mostly metaph., play first fiddle, take the lead, Arist. Pol. 1338b30, Plu. Mus. 2.1141d; πράξεως in an action, ib. Alex. fort. 332d.
πρωταγωνιστέω-ῶ [ᾰ] combattre au premier rang, d’où :
1 jouer le premier rôle dans une pièce, Plut. Lys. 23 ||
2 parler le premier dans un débat judiciaire, Lib. Dem. p. 190 ||
3 tenir le premier rang, Plut. M. 332d, 1141d ; τι, Arstt. Pol. 8, 4, 5, en qqe ch.
Étym. πρωταγωνιστής.
πρωταγωνιστέω, ein πρωταγωνιστής sein, im eigtl. Sinne, im Drama die erste Rolle spielen, u. übh. den Vorzug haben, die Hauptperson, Hauptsache sein ; Plut. Lys. 23, Timol. 31, öfter ; πᾶν τὸ πρωταγωνιστοῦν τοῦ δράματος, Poll. 4.124.
πρωταγωνιστέω
πρωτᾰγωνιστέω,
fut. -ήσω
- to be πρωταγωνιστής, Plut.:— metaph. to play first fiddle, to take the lead, Arist.