πυκνογόνατος
πυκνογόνατος, with frequent knots
πυκνο-γόνᾰτος, ον, (γόνυ II)
- with frequent knots or joints, Dsc. 1.18, al.
πυκνο·γόνατος, ος, ον [ᾰ] qui a un grand nombre de nœuds ou d’articulations, Diosc. 1, 17, etc.
Étym. π. γόνυ.
πυκνογόνατος, mit dichtstehenden Keimen, Knoten, Gelenken, Diosc.