σατραπεύω
σατραπεύω, to be a satrap, exercise the authority of one
Could not find σατραπεύοντι in Logeion dictionaries.
σατραπεύοντι present active participle masculine dative singular, present active participle neuter dative singular, present active indicative 3rd plural of σατραπεύω
σᾰτρᾰπ-εύω,
- to be a satrap, exercise the authority of one, δεῖ τὴν γυναῖκα σατραπεύειν X. HG 3.1.12, cf. SIG 302 (iv B.C.), al., PEleph. 1.1 (iv B.C.); ξατραπ-, Arr. Fr. 10 J., cf. σατράπης.
- 2 c. gen., rule as a satrap, σ. τῆς χώρας X. HG 3.1.10, An. 3.4.31, cf. Plu. Them. 30: also c. acc., τὰ ἐν μέσῳ σ. X. An. 1.7.6; Αἴγυπτον Hld. 2.24: metaph. in Pass., Philostr. VA 1.27.
σατραπεύω [ᾰᾰ]
1 intr. être satrape, Xén. Hell. 3, 1, 12 ||
2 tr. gouverner comme satrape, acc. Xén. An. 1, 7, 6 ; Hld. 2, 24, etc. ; gén. Xén. Hell. 3, 1, 10 ; An. 3, 4, 31 ; Plut. Them. 30.
Étym. σατράπης.
σατραπεύω, ein σατράπης od. Statthalter sein, Xen. Hell. 3.1.12 ; als Satrap beherrschen, χώραν, An. 1.7.6 ; aber auch c. gen., χώρας, 3.4.31 ; Plut. Them. 30.
σατραπεύω
σατρᾰπεύω,
fut. -σω
- 1to be a satrap, exercise the authority of one, Xen.
- 2c. gen. to rule as a satrap, σ. τῆς χώρας Xen.;—also c. acc., Xen. from σᾰτράπης