σίτησις
σίτησις, an eating, feeding
Could not find σιτήσι in Logeion dictionaries.
σιτήσι Noun: feminine dative singular of σίτησις
σῑτ-ησις, εως, ἡ,
- eating, feeding, ἐπὶ σιτήσι for home consumption, opp. πρῆσις, Hdt. 4.17; σ. καὶ δίαιτα Pl. R. 404d; σ. ἐν Πρυτανείῳ public maintenance in the Prytaneum, Ar. Ra. 764, cf. IG 1(2).77, And. 4.31, Pl. Ap. 37a, OGI 49.12 (Ptolemais, iii B.C.): abs., σίτησιν αἰτῆσαι Ar. Eq. 574; γέρα . . δίδοται . . σ. Timocl. 8.18: pl., D. 20.107.
- II food, σίτησιν εἶναι κρέα ἑφθά Hdt. 3.23, cf. Thphr. HP 8.4.3.
σίτησις, εως (ἡ) [ῑτ]
I action de nourrir, d’où :
1 action de se nourrir, alimentation, nourriture, Hdt. 4, 17 ; joint à δίαιτα, Plat. Rsp. 404d ||
2 entretien aux frais de l’État dans le Prytanée, Ar. Eq. 574, Ran. 764 ; Plat. Ap. 37a ; And. 33, 14 ; au plur. Dém. 489, 25 ||
II ce qui sert à nourrir, nourriture, Hdt. 3, 23.
Étym. σιτέω.
1. spijziging, voeding:
2. voedsel:
σίτησις, ἡ,
1) das Essen, Speisen, auch die Kost selbst, Speise, Nahrung, Her. 3.23, 4.17.
2) die öffentliche Beköstigung im Prytaneion ; Ar. Ran. 763 ; σίτησιν αἰτεῖν, Eq. 572 ; Plat. Apol. 37a ; Din. 1.107 ; Andoc. 4.31 ; Dem. Lept. 107, 23.130 ; Sp., wie Luc. Prom. 4.
3) die annonae der Römer.
1) das Essen, Speisen, auch die Kost selbst, Speise, Nahrung, Her. 3.23, 4.17.
2) die öffentliche Beköstigung im Prytaneion ; Ar. Ran. 763 ; σίτησιν αἰτεῖν, Eq. 572 ; Plat. Apol. 37a ; Din. 1.107 ; Andoc. 4.31 ; Dem. Lept. 107, 23.130 ; Sp., wie Luc. Prom. 4.
3) die annonae der Römer.
σίτησις, εως,
σῑτέω
- Ian eating, feeding, ἐπὶ σιτήσει for home consumption, Hdt.; σ. ἐν Πρυτανείῳ public maintenance in the Prytaneum, Ar., Plat.
- IIfood, Hdt.