σκίδνημι
σκίδνημι, to disperse
Could not find σκίδνησι in Logeion dictionaries.
σκίδνησι Verb: present active indicative 3rd singular of σκίδνημι
σκίδνημι, collat. form of σκεδάννυμι (q.v.),
- disperse, Heraclit. 91, Aret. SD 1.5, Plu. Fac.lun. 2.933d; used by Hom. in compd. διασκίδνημι.
- II mostly Pass. σκίδναμαι, only pres. and impf., to be spread or scattered, disperse, freq. of a crowd or assembly, αὐτοὶ δʼ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε Il. 1.487; ἐπὶ σφέτερα σκίδνασθαι Od. 1.274; ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος Il. 19.277; ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντʼ ἰέναι 24.2; σκίδνασθʼ ἐπὶ ἔργα ἕκαστος Od. 2.252; ἐσκίδναντο ἑὰ πρὸς δώμαθʼ ἕκαστος ib. 258; of foam or spray, ὑψόσε δʼ ἄχνη σκίδναται Il. 11.308; of a cloud of dust, ὕψι δʼ ἀέλλη σκίδναθʼ ὑπὸ νεφέων 16.375; of a stream, ἀνὰ κῆπον ἅπαντα σκίδναται Od. 7.130; also ὀδμὴ σκίδνατο h.Cer. 278; ὂψ σκιδναμένη Hes. Th. 42; σκιδναμένα Simon. 41 codd. Plu. (f.l. for κιδν-); σκιδναμένης ἐν στήθεσιν ὀργῆς f.l. in Sapph. 27; σκιδναμένης Δημήτερος, i.e. at seedtime, in spring, Orac. ap. Hdt. 7.142; ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ as the sun began to spread his light, i.e. soon after sunrise, Id. 8.23; in Hp. of an odour, to be dissipated, Hp. Loc.Hom. 2; of the distribution of τὸ πνεῦμα through the system, Morb.Sacr. 7; also of the pupils, to be dilated, αἱ κόραι σκίδνανται Id. Int. 48 = Dieb.Judic. 3; elsewh. rare in Prose, Thphr. Sens. 55, 56; εὐωδία ἐκ πηγῆς -αμένη Plu. Fac.lun. 2.941f (not found in good Att., except compd. ἀποσκίδναμαι in Th. 6.98).
σκίδνημι (seul. prés.) disperser, répandre, Plut. M. 933d ; Arét. 30, 41 ||
Pass.-moy. plus us. σκίδναμαι (seul. prés., impf. ἐσκιδνάμην ; ao. pass. ἐσκιδνάσθην)
1 se disperser, en parl. d’une troupe, Il. 1, 487 ; 19, 277 ; 23, 3 ; 24, 2, etc. ; Od. 1, 274 ; 2, 252, etc. ; en parl. de l’écume de l’eau que le vent fait voler, Il. 11, 138 ; se répandre, s’épancher, en parl. d’une source, Od. 7, 130 ; de la lumière du soleil, Hdt. 8, 23 ; de la parole, Hés. Th. 42 ; Sim. fr. 41 Bgk, etc. ; d’une odeur, Hh. Cer. 279, etc. ; d’un trouble qui se répand dans l’organisme, Hpc. 305, 36, etc. ||
2 s’agiter ou être agité vivement, en parl. de la pupille de l’œil, Hpc. 558, 21 ||
➳ Act. seul. 3 sg. prés. ind. σκίδνησι, Plut. M. 933d ; Arét. 30, 41 ; pass. prés. part. dor. σκιδναμένα [ᾱ fin.] Sim. (Plut. M. 722b) ; impf. 3 sg. poét. σκίδνατο, Hh. l. c. ; ao. pass. ἐσκιδνάσθην, Hpc. 6, 374 Littré.
Étym. σκεδάννυμι.
σκίδνημι
collat. form of σκεδάννυμι
- to disperse:— Pass. σκίδναμαι, only in pres. and imperf. to be scattered, to disperse, of a crowd, Hom.; of foam or spray, of a cloud of dust, Il.; σκιδναμένης Δημήτερος when the corn is being scattered, i. e. at seedtime, Orac. ap. Hdt.; ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ as the sun begins to spread his light, i. e. soon after sunrise, Hdt.