σκίλλα
σκίλλα, a squill, sea-onion
σκίλλα, ης, ἡ,
- squill, Urginea maritima, Thgn. 537, Arist. HA 556b4, Thphr. HP 7.9.4, Theoc. 7.107, Dsc. 2.171; used in purificatory rites, Hippon. 5, Diph. 126.3, Thphr. Char. 16.14, SIG 968vi(Mytil., iii B.C.), D.Chr. 48.17.
σκίλλα, ης (ἡ) scille, oignon marin, Thgn. 537 ; Arstt. H.A. 5, 30, 4 ; Th. H.P. 7, 9, 4 ; Thcr. Idyl. 7, 107, etc.
Étym. cf. σχῖνος.
σκίλλα, ἡ, die Meerzwiebel, mit länglicher Bolle ; Theogn. 537 ; Luc. Necyom. 7 ; sonst σχῖνος, Theophr., Diosc.
σκίλλαν εἰς ὕδωρ χλιαρὸν βρέξας δὸς αὐτῷ νίψασ[θ]αι
moja una cebolla en agua caliente y dásela para que se lave
σκίλλα, ης, ἡ,
- a squill, sea-onion, Theogn., Theocr.