σκόλοψ

σκόλοψ, οπος, ὁ,

• anything pointed: esp. pale, stake, κεφαλὴν πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι Il. 18.177; for impaling, E. IT 1430, El. 898; ἐπὶ σκόλοψι ἀναρτᾶσθαι D.S. 33.15: pl. σκόλοπες, palisade, τείχεα . . σκολόπεσσιν ἀρηρότα Od. 7.45; freq. in Il., ἐν δὲ [τάφρῳ] σκόλοπας κατέπηξαν 7.441; διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν 8.343, cf. 12.63, 15.344; σκόλοπας περὶ τὸ ἕρκος κατέπηξαν Hdt. 9.97, cf. E. Rh. 116, X. An. 5.2.5 (Att. usually σταύρωμα).
• • • 2 thorn, IG 42(1).121.92 (Epid., iv B.C.), LXX Nu. 33.55, al., Dsc. 4.49, Babr. 122; σκόλοπες φοίνικος PMag.Osl. 1.270, al., cf. 2 Ep.Cor. 12.7.
    • 3 an instrument for operating on the urethra, Heliod. ap. Orib. 50.9.4.
    • 4 point of a fishing-hook, Luc. Merc.Cond. 3.
  • II tree, E. Ba. 983 (lyr.).

σκόλοψ, οπος, ὁ, jeder zugespitzte Körper ; bes. Pfahl, Spitzpfahl, Pallisade, ein Hauptteil der Befestigung bei Städten und sonst haltbaren Orten ; schon bei Hom., τείχεα σκολόπεσσιν ἀρηρότα Od. 7.45, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν Il. 9.350, am Graben ; διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν, 8.343, 15.1 ; σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ (τάφρῳ) ὀξέες ἑστᾶσιν, 12.63, vgl. 55 ; Ἀχαιοὶ τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες, 15.344 ; πῶς περάσει σκόλοπας ἐν τροπῇ στρατός ; Eur. Rhes. 116 ; σκόλοπας περὶ τὸ ἕρκος ἔπηξαν, Her. 9.97 ; τάφρος ἦν καὶ σκόλοπες ἐπὶ τῆς ἀναβολῆς, Xen. An. 5.2.5 ; φρούρια καὶ σκόλοπες, Strat. 47 (XII.205); σκόλοπος χαλεποῦ τρηχυτέρη οἶμος, Archimel. 2 (VII.50); ein Pfahl zum Anspießen, κεφαλὴν πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι, Il. 18.177 ; σκόλοψι πήξωμεν δέμας, Eur. I.T. 1430. – Uebh. Splitter, Dorn, σκόλοπος αὐτῷ καταπαγέντος, S.Emp. pyrrh. 1.238 ; Luc. merc.cond. 3.

σκόλοψ

-οπος, ὁ

[cf. σκῶλος.]

In pl., palisades, pales or stakes fixed in the ground in a close row, vertical or inclined, as a defence : ὕπερθε σκολόπεσσιν ἠρήρει [τάφρος] Il. 12.55. Cf. Il. 7.441, Il. 8.343 = Il. 15.1, Il. 9.350, Il. 12.63, Il. 15.344, Il. 18.177 (app. those on the wall of the city; cf. the next passage) : Od. 7.45.

σκόλοψ , οπος: stake for impaling, palisades, Il. 15.344.