στηλίτης
στηλίτης, of or like a στήλη, inscribed on a στήλη
Could not find στηλίτας in Logeion dictionaries.
στηλίτας Noun: masculine accusative plural, Noun: masculine nominative singular of στηλίτης
στηλίτ-ης, ου, ὁ, fem. στηλιτ-ῖτις, ιδος,
- of or like a στήλη, λίθος Luc. Philops. 11; ἐπὶ σταλίτιδι πέτρᾳ (Dor.) AP 7.424 (Antip.Sid.).
- II inscribed on a στήλη, posted or placarded as infamous, στηλίτην τινὰ ἀναγράφειν, -ίτας ποιεῖν, Isoc. 16.9, D. 9.45; σ. γεγονὼς ἐν τῇ ἀκροπόλει Thrasyb. ap. Arist. Rh. 1400a32; cf. foreg.
στηλίτης, ου [ῑ] adj. m. :
1 en forme de colonne, Luc. Philops. 11 ||
2 inscrit sur une colonne en signe d’infamie, déshonoré, flétri, Isocr. 348d ; Dém. 122, 24 ; Arstt. Rhet. 2, 23, 25.
Étym. στήλη.
1. op een stèle genoteerd.
2. gedenksteen-, van een gedenksteen.
στηλίτης, ὁ, fem. στηλῖτις, zur Säule gebörig ; λίθος, Luc. Philops. 11 ; auf eine Säule geschrieben ; bes. der, dessen Namen an die öffentliche Schandsäule geschrieben, gebrandmarkt ist, ὥστε καὶ στηλίτας ποιεῖν, Dem. 9.45 ; Plut. u. a.Sp. – Auf einer Säule wohnend, wie einige ägyptische Einsiedler zur Selbstpeinigung taten, K.S.
στηλίτης
- Iof or like a στήλη, Luc., Anth.
- IIinscribed on a στήλη, posted or placarded as infamous, στηλίτην τινὰ ἀναγράφειν, ποιεῖν Isocr., Dem.