συγκρούω
συγκρούω, to strike together
Could not find συγκρουόντων in Logeion dictionaries.
συγκρουόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of συγκρούω
συγ-κρούω,
- strike together, σ. τὼ χεῖρε clap the hands, Ar. Ra. 1029; ἀλλήλοις τὰ πλοῖα Plu. Luc. 12; τοῖς δόρασι τὰς ἀσπίδας Apollod. 1.1.5; τὰ σύμφωνα τῶν στοιχείων Philostr. VS 2.13.
- 2 metaph., bring into collision, ὁ Φίλιππος . . πάντας συνέκρουε D. 18.19, cf. 163; σ. τινὰς ἀλλήλοις wear out by collision, Th. 1.44; σ. φίλους φίλοις καὶ τὸν δῆμον τοῖς γνωρίμοις Arist. Pol. 1313b17; διάλυε, μὴ σύγκρουε μαχομένους φίλους Men. Mon. 122; σ. τινὰ πρός τινα Luc. Icar. 20, etc., cf. Babr. 44.4; τὰ δοξάσματα πρὸς ἄλληλα Iamb. ap. Stob. 2.2.7; σ. πόλεμον D.S. 12.3; σ. τι τῶν ἐκείνου πραγμάτων throw them into confusion, Isoc. 4.134:— Pass., σ. εἰς μάχην Dosith. p.433 K.
- 3 intr., clash, come into collision, τὸ ἀντίπρῳρον ξυγκροῦσαι Th. 7.36; of troops, Wilcken Chr. 11.25,38 (ii B.C.); of a horseʼs front and hind hoofs, Arist. HA 604b2; νῆες ἀλλήλαις συγκρούουσαι Plb. 1.50.3, cf. D.S. 3.51, etc.: metaph., Thphr. Char. 12.14, Epicur. Nat. 114G., Phld. Sign. 38, Plu. Alex. 47.
- II = συγκροτέω, weld together: metaph., try to reconcile discrepancies, Str. 11.7.4.
συγ·κρούω :
I tr. heurter l’un contre l’autre, entre-choquer : τὼ χεῖρε, Ar. Ran. 1029, battre des mains ; πλοῖα ἀλλήλοις, Plut. Luc. 12, heurter des navires les uns contre les autres ; τοῖς δόρασι τὰς ἀσπίδας, Apd. 1, 1, 7, choquer les lances contre les boucliers ; fig. mettre aux prises : τινά τινι, Thc. 1, 44, etc. ; ou τινὰ πρός τινα, Luc. Ic. 20, etc. une personne avec une autre ; p. suite :
1 rendre ennemi, brouiller, Dém. 231, 12 ; avec un rég. de chose, jeter la confusion dans, acc. Isocr. 68b ; d’où σ. πόλεμον, DS. 12, 3, exciter une guerre ||
2 en b. part, rapprocher, faire se réconcilier, Str. 510 ||
II intr. se heurter, s’entre-choquer, Thc. 7, 36 ; Arstt. H.A. 8, 24, 2 ; en parl. de vaisseaux : σ. ἀλλήλαις, Pol. 1, 50, 3, se heurter les uns contre les autres ; particul. se combattre, en venir aux mains, fig. Th. Char. 12 ; Plut. Alex. 47.
1. tegen elkaar doen stoten, laten botsen:
2. overdr. in botsing brengen (met), opzetten (tegen), met acc. en dat.,
συγκρούω, (κρούω), zusammenschlagen, χεῖρε, Ar. Ran. 1029 ; πόλεμον, Krieg erregen, DS ; – zusammenbringen, -hetzen, verfeinden ; συγκρούειν τι τῶν πραγμάτων entspricht dem ποιεῖν στασιάζειν, Isocr. 4.134 ; αὐτοὺς ἀλλήλοις συγκρούειν ἐβούλοντο, Thuc. 1.44 ; πάντας συνέκρουε καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐτάραττε, Dem. 17.19, vgl. 163 ; – widerlegen, Strab. 11.7.4 ; zusammenstellen u. vergleichen, πρὸς τὰ νῦν, 8.3.23 ; – intr., an einander geraten, νῆες ἀλλήλαις συγκρούουσαι, Pol. 1.50.3, 3.93.3 ; Plut. Alex. 47.
συγκρούω
fut. σω
- 1to strike together, Lat. collido, σ. τὼ χεῖρε to clap the hands, Ar.
- 2metaph. to bring into collision, Dem.; σ. τινὰς ἀλλήλοις to wear out by collision, Thuc.
- 3intr. to clash together, come into collision, Thuc., etc.