σύγκρουσις
σύγκρουσις, collision: a conflict
σύγ-κρουσις, εως, ἡ,
- collision, ἀνέμων Thphr. Vent. 53; ὅπλων Onos. 26.1; [ἀτόμων], νεφῶν, Epicur. Ep. 1 p.8 U., 2 p.45 U., cf. Diog.Oen. 33; of ships, D.C. 49.1; hiatus or concurrence, φωνηέντων Chrysipp.Stoic. 2.96, Demetr. Eloc. 68, D.H. Comp. 22 (pl.), Hermog. Id. 1.3, al.
- 2 metaph., collision, conflict, Plu. Num. 17; πρός τινα Arg.iii Ar. Nu.
- II in Music, rapid alternation of two notes, trill, Ptol. Harm. 2.12.
- III Rhet., collision of contradictory statements, Aps. p.270H.
σύγκρουσις, εως (ἡ) heurt, choc :
1 au propre, en parl. des vents, Th. Vent. 54 ; des nuages, DL. 2, 9 ; de vaisseaux, DC. 49, 1 ; de voyelles, DH. Comp. 429, 6, etc. ||
2 fig. conflit, hostilité, dissension, Plut. Num. 17 ||
3 t. de mus. trille, Ptol. Harm. 2, 12 ||
4 t. de rhét. Apsin. (W. 9, 509).
Étym. συγκρούω.
σύγκρουσις, ἡ, das Zusammenschlagen, -stoßen, das Zusammentreffen zweier Heere, Treffen, Schlacht, Thuc. 7.36 ; – Verfeindung, Feindschaft, καὶ φιλονεικίας, Plut. Num. 17. – In der Musik das wiederholte Anschlagen zweier Saiten schnell hinter einander, das Trillerschlagen, Ptol. Harmon. 2.12.
si mientras dices la fórmula oyes el paso pesado de alguien y ruido de hierro, el dios se acerca encadenado
σύγκρουσις, εως,
- collision: a conflict, Plut. from συγκρούω