συγκρούσιος
συγκρούσιος, accompanied by clapping of the hands, immoderate mirth
συγ-κρούσιος γέλως, ὁ,
- laughter accompanied by clapping of the hands, immoderate mirth, Zen. 2.100, Diogenian. 3.76; γέλως συγκροτούσιος, Suid.
συγκρούσιος, ος, ον : γέλως, Zénob. 2, 100, le rire d’une personne qui en même temps bat des mains ou trépigne.
Étym. συγκρούω.
συγκρούσιος, γέλως, ein Lachen, wobei man Hände u. Füße zusammenschlägt, Zenob. 2.100 u. Diog. 3.76.