συγκρούω
συγκρούω, to strike together
συγ-κρούω,
- strike together, σ. τὼ χεῖρε clap the hands, Ar. Ra. 1029; ἀλλήλοις τὰ πλοῖα Plu. Luc. 12; τοῖς δόρασι τὰς ἀσπίδας Apollod. 1.1.5; τὰ σύμφωνα τῶν στοιχείων Philostr. VS 2.13.
- 2 metaph., bring into collision, ὁ Φίλιππος . . πάντας συνέκρουε D. 18.19, cf. 163; σ. τινὰς ἀλλήλοις wear out by collision, Th. 1.44; σ. φίλους φίλοις καὶ τὸν δῆμον τοῖς γνωρίμοις Arist. Pol. 1313b17; διάλυε, μὴ σύγκρουε μαχομένους φίλους Men. Mon. 122; σ. τινὰ πρός τινα Luc. Icar. 20, etc., cf. Babr. 44.4; τὰ δοξάσματα πρὸς ἄλληλα Iamb. ap. Stob. 2.2.7; σ. πόλεμον D.S. 12.3; σ. τι τῶν ἐκείνου πραγμάτων throw them into confusion, Isoc. 4.134:— Pass., σ. εἰς μάχην Dosith. p.433 K.
- 3 intr., clash, come into collision, τὸ ἀντίπρῳρον ξυγκροῦσαι Th. 7.36; of troops, Wilcken Chr. 11.25,38 (ii B.C.); of a horseʼs front and hind hoofs, Arist. HA 604b2; νῆες ἀλλήλαις συγκρούουσαι Plb. 1.50.3, cf. D.S. 3.51, etc.: metaph., Thphr. Char. 12.14, Epicur. Nat. 114G., Phld. Sign. 38, Plu. Alex. 47.
- II = συγκροτέω, weld together: metaph., try to reconcile discrepancies, Str. 11.7.4.
συγ·κρούω :
I tr. heurter l’un contre l’autre, entre-choquer : τὼ χεῖρε, Ar. Ran. 1029, battre des mains ; πλοῖα ἀλλήλοις, Plut. Luc. 12, heurter des navires les uns contre les autres ; τοῖς δόρασι τὰς ἀσπίδας, Apd. 1, 1, 7, choquer les lances contre les boucliers ; fig. mettre aux prises : τινά τινι, Thc. 1, 44, etc. ; ou τινὰ πρός τινα, Luc. Ic. 20, etc. une personne avec une autre ; p. suite :
1 rendre ennemi, brouiller, Dém. 231, 12 ; avec un rég. de chose, jeter la confusion dans, acc. Isocr. 68b ; d’où σ. πόλεμον, DS. 12, 3, exciter une guerre ||
2 en b. part, rapprocher, faire se réconcilier, Str. 510 ||
II intr. se heurter, s’entre-choquer, Thc. 7, 36 ; Arstt. H.A. 8, 24, 2 ; en parl. de vaisseaux : σ. ἀλλήλαις, Pol. 1, 50, 3, se heurter les uns contre les autres ; particul. se combattre, en venir aux mains, fig. Th. Char. 12 ; Plut. Alex. 47.
1. tegen elkaar doen stoten, laten botsen:
2. overdr. in botsing brengen (met), opzetten (tegen), met acc. en dat.,
συγκρούω, (κρούω), zusammenschlagen, χεῖρε, Ar. Ran. 1029 ; πόλεμον, Krieg erregen, DS ; – zusammenbringen, -hetzen, verfeinden ; συγκρούειν τι τῶν πραγμάτων entspricht dem ποιεῖν στασιάζειν, Isocr. 4.134 ; αὐτοὺς ἀλλήλοις συγκρούειν ἐβούλοντο, Thuc. 1.44 ; πάντας συνέκρουε καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐτάραττε, Dem. 17.19, vgl. 163 ; – widerlegen, Strab. 11.7.4 ; zusammenstellen u. vergleichen, πρὸς τὰ νῦν, 8.3.23 ; – intr., an einander geraten, νῆες ἀλλήλαις συγκρούουσαι, Pol. 1.50.3, 3.93.3 ; Plut. Alex. 47.
συγκρούω
fut. σω
- 1to strike together, Lat. collido, σ. τὼ χεῖρε to clap the hands, Ar.
- 2metaph. to bring into collision, Dem.; σ. τινὰς ἀλλήλοις to wear out by collision, Thuc.
- 3intr. to clash together, come into collision, Thuc., etc.