συγκυρέω
συγκυρέω, to come together by chance
Could not find συγκυρήσαντα in Logeion dictionaries.
συγκυρήσαντα aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle masculine accusative singular of συγκυρέω
συγκῠρ-έω, aor. -εκύρησα and -έκυρσα (v. infr.):—
- come together by chance, μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι Il. 23.435; of ships, Hdt. 8.92; meet with an accident, τῇδε συγκῦρσαι τύχῃ S. OC 1404; κήτεσι πολλοῖς συγκεκυρηκέναι D.S. 17.106; τραγικοῖς πάθεσι Id. 20.21; εὐτυχίᾳ Phld. Mort. 38; εἰς ἓν μοίρας συνέκυρσας art involved in one and the same fate, E. Andr. 1172 (anap.).
- 2 c. part., like τυγχάνω, συνέκυρσε θέων happened to be running, Emp. 53; εἰ συνεκύρησε . . παραπεσοῦσα νηῦς whether it fell in the way by chance, Hdt. 8.87.
- II of events and accidents, happen, occur, ἢν δέ τι δεινὸν συγκύρσῃ Thgn. 698; τάδε οἶδα . . τοῖσι ἐν Ἰταλίῃ συγκυρήσαντα Hdt. 4.15; σ. μοι ἡδονά E. Ion 1448 (lyr.); τίς τύχα μοι συγκυρήσει; Id. IT 874 (lyr.); τὰ συγκυρήσαντα what had occurred, Hdt. 1.119, cf. D.S. 1.1; ὃ καὶ συνεκύρησε Plb. 2.65.7, cf. Phld. Rh. 1.132 S.; τὰ παρὰ τοῦ δαιμονίου -ήσαντα D.H. 5.56: impers., c. inf., συνεκύρησε γενέσθαι it came to pass that . ., Hdt. 9.90, cf. Hp. Oct. 10:—Pass., τὸ ἔχθος τὸ ἐς Λακεδαιμονίους συγκεκυρημένον Hdt. 9.37 (nisi leg. συγκεκρημένον).
- III of places, to be contiguous to, χώραις -οῦσαν θάλατταν Plb. 3.59.7, etc.; πρὸς τόπον Plu. Arist. 11; Ἐσεβὼν καὶ ταῖς -ούσαις αὐτῇ LXX Nu. 21.25.
- IV v. συγκύρω.
συγ·κυρέω-ῶ [ῠ]
I se trouver avec, se rencontrer par hasard, abs. Hdt. 8, 92 ; avec un dat. rencontrer, DS. 17, 106 ; fig. rencontrer (une destinée, un sort, etc.) Soph. O.C. 1404 ; DS. 20, 21 ||
II se rencontrer avec, c. à d. :
1 en parl. de lieux, atteindre à, toucher à, être contigu à, avec le dat. Pol. 3, 59, 7, etc. ; ou πρός et l’acc. Plut. Arist. 11 ||
2 avec un suj. de chose, échoir, arriver, Hdt. 1, 119, Pol. 2, 65, 7 ; τινι, Hdt. 4, 15 ; Eur. Ion 1448, I.T. 874, à qqn ; παρά τινος, DH. 5, 56, par le fait de qqn ; impers. συνεκύρησε avec l’inf. Hdt. 9, 90, il arriva que, etc. ; avec un dat. et l’inf. : ᾗσι συνεκύρησε νοσῆσαι, Hpc. 953c, auxquelles il est arrivé d’être malade.
Étym. *συγκύρω.
1. tegen elkaar stoten
2. gebeuren, treffen, overkomen,
συγκυρέω, (κυρέω), von Personen, zusammentreffen, zusammengeraten, einander begegnen ; μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, Il. 23.435, daß sie nicht an einander geriethen ; τῇδε συγκῦρσαι τύχῃ, Soph. O.C. 1404 ; εἰς ἓν μοίρας συνέκυρσας, Eur. Andr. 1173 ; πόθεν μοι συνέκυρσʼ ἀδόκητος ἡδονή ; Ion 1448 ; von Schiffen, Her. 8.87, 92 ; übh. sich zu gleicher Zeit ereignen, zutragen, c. inf., 9.10 ; τὰ συγκυρήσαντα, die Ereignisse, 1.119, 8.136 ; auch ungewöhnlich im pass., τὸ εἰς Λακεδαιμονίους συγκεκυρημένον, 9.37. Oft bei Sp. : παρὰ δόξαν αὐτοῖς τῶν πραγμάτων συγκυρούντων, Pol. 5.18.6 ; δύο τὰ κάλλιστα συνεκύρησε τοῖς Ῥωμαίοις, 2.20.8 ; aber auch ἡ ἔξωθεν συγκυροῦσα ταύταις ταῖς χώραις θάλαττα, 3.59.7, das Meer, welches diese Länder berührt ; so τὰ συγκυροῦντα πρὸς τὴν Μεσσηνίαν, Strab. 8.3.17 ; vgl. Plut. Aristid. 11 ; τοιῷδε τέλει συγκῦρσαι, Luc. philopatr. 15.
συγκυρέω , aor. opt. συγκύρσειαν: hit or strike together, Il. 23.435†.
συγκυρέω
aor1 -εκύρησα
aor1 -έκυρσα
- Ito come together by chance, Il., Hdt.: to meet with an accident, συγκύρσαι τύχῃ Soph.; εἰς ἓν μοίρας ξυνέκυρσας art involved in one and the same fate, Eur.
- 2c. part., like τυγχάνω, συνεκύρησε παραπεσοῦσα νηῦς fell in the way by chance, Hdt.
- IIof events and accidents, like συμβαίνω, to happen, occur, Hdt., Eur.: —impers., c. inf., συνεκύρησε γενέσθαι it came to pass that . ., Hdt.:—so, in Pass., τὸ ἐς Λακεδαιμονίους συγκεκυρημένον Hdt.
- IIIof places, to be contiguous to, τινί Polyb.