συμπαθέω
συμπαθέω, to sympathise
Could not find συμπαθοῦσιν in Logeion dictionaries.
συμπαθοῦσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of συμπαθέω
συμπαθ-έω,
- to be sympathetically affected, δοκεῖ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα συμπαθεῖν ἀλλήλοις Arist. Phgn. 808b11; ξ. κεφαλῇ τὰ μέσα Aret. CD 1.4, cf. Gal. 8.33:—Pass., J. AJ 16.11.8.
- 2 c. dat. pers., sympathize with, τοῖς φίλοις Epicur. Sent.Vat. 66.
- 3 c. dat. rei, sympathize in, feel for, ἀτυχίαις Isoc. 4.112 (dub.), cf. Ep.Hebr. 4.15, Plu. Cleom. 1, etc.
- 4 abs., feel sympathy, Id. Tim. 14, IG 14.760 (Naples, i A.D.); ἐκ τοῦ παθεῖν γίγνωσκε καὶ τὸ συμπαθεῖν· καὶ σοὶ γὰρ ἄλλος συμπαθήσεται παθών (fut. Med. in act. sense) Philem. 230, cf. Phld. Po. 5.33.
συμπαθέω, anc. att. ξυμπαθέω-ῶ [ᾰ]
1 prendre sa part de la souffrance d’autrui, éprouver de la compassion, de la sympathie : ἐπί τινι, DH. 10, 1 ; τινι, Isocr. 64b ; DH. 10, 6 ; Plut. Cleom. 1, etc. pour qqn ou pour qqe ch. ; abs. Plut. Tim. 14 ||
2 éprouver les mêmes sentiments ou impressions que, dat. Arstt. Physiogn. 4, 1 ; Arét. Cur. m. diut. 1, 4.
Étym. συμπαθής.
συμπαθέω, mit od. zugleich leiden, empfinden, gleiche Stimmung, Empfindung haben ; καὶ ταῖς μικραῖς συμφοραῖς πολλοὺς εἶχε συμπαθήσοντας, Isocr. 4.112 ; Arist. physiogn. 4.1 ; Plut. Timol. 14 u. A., in demselben Zustande sein, Theophr.
Strong 4834
**
to have a fellow feeling for or with, sympathize with or in: c. dat. rei, He 4:15; dat. pers., ib. 10:34 (Arist., Plut., al.).†
συμπαθέω
fut. ήσω
- to sympathise, Isocr., etc.