συναείρω

συνᾰείρω,

• = συναίρω, raise up together, σὺν δʼ ἕταροι ἤειραν [αὐτὸν] ἐπʼ ἀπήνην Il. 24.590.
• • II bind or yoke together (cf. συνήορος, συνωρίς), σὺν δʼ ἤειρεν ἱμᾶσι 10.499:—Med., ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους 15.680 (v.l. in Sch., Eust., συναγείρεται codd.).

συναείρω, = συναίρω ; als tmesis rechnet man hierher σὺν δʼ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπʼ ἀπήνην, Il. 24.590, sie hoben mit hinauf, σὺν δʼ ἤσιρεν ἱμᾶσι, 10.499, band sie zusammen, wo med., ἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους, 15.680, Spitzner u. Bekker, vulg. συναγείρεται, Schol. erkl. συζεύξει, er spannt zusammen, so daß ἀείρω = εἴρω ware. Vgl. auch συνάορος u. συναίρω.

†συναείρω

[συν- 2. See ἀείρω I.5.]

3 sing. aor. subj. mid. συναείρεται.

To harness (horses) together.

In mid. : ὅς τʼ ἐπεὶ πίσυρας συναείρεται ἵππους Il. 15.680.

συναείρω , mid. aor. subj. συναείρεται: mid., couple together for oneself, Il. 15.680.

συναείρω aor1 -ήειρα = συναίρω

• • Ito raise up together, Il.
  • IIto bind or yoke together, Il.; —Mid., συναείρεται ἵππους Il.