συνήδομαι
συνήδομαι, to rejoice together
Could not find συνηδόμενόν in Logeion dictionaries.
συνηδόμενόν present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of συνήδομαι
συνήδομαι, fut. -ησθήσομαι X. An. 5.5.8, Pl. R. 462e, etc.: aor. -ήσθην E. Ion 728, Isoc. 5.8:—
- rejoice together, Pl. l.c., X. Mem. 3.11.10, etc.; σ. τινί rejoice with, sympathize with, E. l.c., D. 21.202, etc.; σ. τινὶ περιεόντι Hdt. 3.36; opp. συλλυπεῖσθαι, Antipho 3.2.8, Pl. l.c.; opp. συνάχθεσθαι, X. Cyr. 1.6.24, Arist. EN 1171a8; opp. συναλγεῖν, ib. 1166a27; σ. ὅτι . . X. An. 5.5.8, etc.
- 2 c. dat. rei, rejoice at a thing, σ. τοῖς ἀγαθοῖς Arist. Rh. 1381a4; τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ Ep.Rom. 7.22; ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς X. Cyr. 8.2.2, etc.; τινος because of . ., App. Mac. 17, OGI 504.5 (Aezani, ii A.D.), Lib. Or. 53.2.
- 3 c. dat. pers. et rei, S. OC 1398.
- II sts. used like ἐφήδομαι of malicious joy at misfortune, οὐδὲ συνήδομαι . . ἄλγεσιν δώματος E. Med. 136 (lyr.); τί τάλας τοῖσδε συνήδῃ . . ; Id. Hipp. 1286 (anap.); θανόντι γʼ οὐδαμῶς σ. Id. Rh. 958; συνηδόμενοι ταῖς συμφοραῖς restd. from Poll. 3.101 for συνησθησόμενοι (v.l. ἐφησθ-) in Isoc. 8.87.
συν·ήδομαι (f. συνησθήσομαι, ao. συνήσθην)
1 se réjouir avec : τινι, Eur. Ion 728 ; Xén. Cyr. 4, 1, 7 ; 8, 7, 27 ; Dém. 579, 19, qqn ; avec ὅτι, Xén. An. 7, 8, 1 ; ou avec un part. Hdt. 3, 36, de ce que, etc. ; τινὶ συνήδεσθαι ἐπί τινι, Xén. Cyr. 8, 2, 2, etc. se réjouir de qqe ch. avec qqn ; οὐ συνήδομαί σοι ταῖς ὁδοῖς, Soph. O.C. 1397, je déplore avec toi ton voyage ; opp. à συνάχθεσθαι, Xén. Cyr. 1, 6, 24 ; à συναλγεῖν, Arstt. Nic. 9, 4, 5 ||
2 féliciter : τινί τινος, App. Mac. 15, qqn de qqe ch. ; τινι ὅτι, Xén. An. 5, 5, 8, qqn de ce que, etc.
1. mede
2. zich verheugen over, genoegen beleven aan, met dat.:
συνήδομαι, (ἥδομαι), pass., sich mitfreuen, οὔτε ταῖς παρελθούσαις ὁδοῖς ξυνήδομαί σοι, Soph. O.C. 1400, ich freue mich mit dir über den Weg ; οὐδὲ συνήδομαι ἄλγεσι δώματος, Eur. Med. 136 ; θανόντι, Rhes. 958 ; gew. über Anderer Glück, nicht von der Schadenfreude, vgl. Reisig enarr. Soph. O.C. 1398 ; Antiph. 3 β 8 ; τοῖς ψηφισθεῖσιν, Isocr. 5.8 ; ξυνησθήσεται, Plat. Rep. V.462e ; Xen. An. 7.7.42 ; Freude bezeigen, Glück wünschen, ἔπεμψεν ἡμᾶς ἡ πόλις συνησθησομένους, 5.5.8, vgl. 7.8.1.
Strong 4913
*
to rejoice together; c. dat., to rejoice with or in: τ. νόμῳ τ. θεοῦ, Ro 7:22 (v. Lft., Notes, 304).†
συνήδομαι
fut. -ησθήσομαι
aor1 -ήσθην
- Dep.
- 1to rejoice together, Plat., Xen., etc.: —s. tini to rejoice with, sympathise with, Hdt., Attic
- 2c. dat. rei, to rejoice at a thing, be pleased, gratified, Arist.; ἐπί τινι Xen.
- 3c. dat. pers. et rei, Soph.