συνήδομαι
συνήδομαι, to rejoice together
Could not find συνησθεὶς in Logeion dictionaries.
συνησθεὶς aorist passive participle masculine nominative singular, aorist passive participle masculine vocative singular of συνήδομαι
συνήδομαι, fut. -ησθήσομαι X. An. 5.5.8, Pl. R. 462e, etc.: aor. -ήσθην E. Ion 728, Isoc. 5.8:—
- rejoice together, Pl. l.c., X. Mem. 3.11.10, etc.; σ. τινί rejoice with, sympathize with, E. l.c., D. 21.202, etc.; σ. τινὶ περιεόντι Hdt. 3.36; opp. συλλυπεῖσθαι, Antipho 3.2.8, Pl. l.c.; opp. συνάχθεσθαι, X. Cyr. 1.6.24, Arist. EN 1171a8; opp. συναλγεῖν, ib. 1166a27; σ. ὅτι . . X. An. 5.5.8, etc.
- 2 c. dat. rei, rejoice at a thing, σ. τοῖς ἀγαθοῖς Arist. Rh. 1381a4; τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ Ep.Rom. 7.22; ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς X. Cyr. 8.2.2, etc.; τινος because of . ., App. Mac. 17, OGI 504.5 (Aezani, ii A.D.), Lib. Or. 53.2.
- 3 c. dat. pers. et rei, S. OC 1398.
- II sts. used like ἐφήδομαι of malicious joy at misfortune, οὐδὲ συνήδομαι . . ἄλγεσιν δώματος E. Med. 136 (lyr.); τί τάλας τοῖσδε συνήδῃ . . ; Id. Hipp. 1286 (anap.); θανόντι γʼ οὐδαμῶς σ. Id. Rh. 958; συνηδόμενοι ταῖς συμφοραῖς restd. from Poll. 3.101 for συνησθησόμενοι (v.l. ἐφησθ-) in Isoc. 8.87.
συν·ήδομαι (f. συνησθήσομαι, ao. συνήσθην)
1 se réjouir avec : τινι, Eur. Ion 728 ; Xén. Cyr. 4, 1, 7 ; 8, 7, 27 ; Dém. 579, 19, qqn ; avec ὅτι, Xén. An. 7, 8, 1 ; ou avec un part. Hdt. 3, 36, de ce que, etc. ; τινὶ συνήδεσθαι ἐπί τινι, Xén. Cyr. 8, 2, 2, etc. se réjouir de qqe ch. avec qqn ; οὐ συνήδομαί σοι ταῖς ὁδοῖς, Soph. O.C. 1397, je déplore avec toi ton voyage ; opp. à συνάχθεσθαι, Xén. Cyr. 1, 6, 24 ; à συναλγεῖν, Arstt. Nic. 9, 4, 5 ||
2 féliciter : τινί τινος, App. Mac. 15, qqn de qqe ch. ; τινι ὅτι, Xén. An. 5, 5, 8, qqn de ce que, etc.
1. mede
2. zich verheugen over, genoegen beleven aan, met dat.:
συνήδομαι, (ἥδομαι), pass., sich mitfreuen, οὔτε ταῖς παρελθούσαις ὁδοῖς ξυνήδομαί σοι, Soph. O.C. 1400, ich freue mich mit dir über den Weg ; οὐδὲ συνήδομαι ἄλγεσι δώματος, Eur. Med. 136 ; θανόντι, Rhes. 958 ; gew. über Anderer Glück, nicht von der Schadenfreude, vgl. Reisig enarr. Soph. O.C. 1398 ; Antiph. 3 β 8 ; τοῖς ψηφισθεῖσιν, Isocr. 5.8 ; ξυνησθήσεται, Plat. Rep. V.462e ; Xen. An. 7.7.42 ; Freude bezeigen, Glück wünschen, ἔπεμψεν ἡμᾶς ἡ πόλις συνησθησομένους, 5.5.8, vgl. 7.8.1.
Strong 4913
*
to rejoice together; c. dat., to rejoice with or in: τ. νόμῳ τ. θεοῦ, Ro 7:22 (v. Lft., Notes, 304).†
συνήδομαι
fut. -ησθήσομαι
aor1 -ήσθην
- Dep.
- 1to rejoice together, Plat., Xen., etc.: —s. tini to rejoice with, sympathise with, Hdt., Attic
- 2c. dat. rei, to rejoice at a thing, be pleased, gratified, Arist.; ἐπί τινι Xen.
- 3c. dat. pers. et rei, Soph.