συνορμίζω
συνορμίζω, to bring to anchor together
Could not find συνορμίσας in Logeion dictionaries.
συνορμίσας Verb: aorist active participle masculine nominative singular, Verb: aorist active participle masculine vocative singular of συνορμίζω
συνορμ-ίζω,
- bring to anchor together, τὰς ναῦς X. HG 1.1.17; τὸν στόλον Plb. 3.96.14, etc.:—Pass., γυναῖκας ἀνδράσι -ορμισθῆναι θέλεις, of Isis, POxy. 1380.147 (ii A.D.).
συν·ορμίζω, faire aborder ensemble ou faire mouiller ensemble, Xén. Hell. 1, 1, 17 ; Pol. 3, 96, 14, etc.
συνορμίζω, mit od. zugleich in den Hafen, in die Bucht bringen, vor Anker legen ; τὰς ναῦς, Xen. Hell. 1.1.17 ; τὸν στόλον, Pol. 3.96.14, u. öfter, u. Sp., wie DC. 48.47.
συνορμίζω
fut. ίσω
- to bring to anchor together, Xen.