συντερμονέω
συντερμονέω, to border on
Could not find συντερμονοῦσι in Logeion dictionaries.
συντερμονοῦσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of συντερμονέω
συντερμονέω,
- march with, border on, χώρᾳ Plb. 1.6.4, 2.21.9.
συντερμονέω-ῶ, être limitrophe de, dat. Pol. 1, 6, 4 ; 2, 21, 9.
Étym. συντέρμων.
συντερμονέω, mit Einem grenzen, Grenznachbar sein, τινί, Pol. 2.21.9 u. öfter.
συντερμονέω
fut. ήσω
- to border on, τινί Polyb. from συντέρμων