ταλαντοῦχος
ταλαντοῦχος, holding the balance
τᾰλαντ-οῦχος, ον, (ἔχω)
- holding the balance: metaph., Ἄρης τ. ἐν μάχῃ he who holds the scale in battle, A. Ag. 439 (lyr.).
ταλαντοῦχος, ου (ὁ, ἡ) [ᾰ] qui tient la balance, fig. Eschl. Ag. 439.
Étym. τάλαντον, ἔχω.
ταλαντοῦχος, die Waage haltend u. abwägend ; Ἄρης ταλ. ἐν μάχῃ, der das Kriegsglück in der Schlacht zuwägt, Aesch. Ag. 450.
ταλαντοῦχος
τᾰλαντ-οῦχος, ον,
ἔχω
- holding the balance: metaph., Ἄρης τ. who turns the scale in battle, Aesch.