τάρακτρον
τάρακτρον, a tool for stirring with
τᾰρακ-τρον, τό,
- tool for stirring with: metaph. of a person, = ταρακτικός, Ar. Pax 654 (lyr.).
τάρακτρον, ου (τὸ) [τᾰ] cause de trouble, instrument de désordre, Ar. Pax 654.
Étym. ταράσσω.
τάρακτρον, τό, Gerät zum Umrühren, Rührkelle, Ar. Pax 655. S. ταρακτήριος.
τάρακτρον, ου, τό,
ταράσσω
- a tool for stirring with, Ar. ταράκτωρ, ὁ, poet. for ταράκτης, Aesch.