τάραχος
τάραχος, disorder, tumult
τάρᾰχος [τᾰ], ὁ,
- = ταραχή, X. An. 1.8.2, Cyr. 7.1.32, Oec. 8.10, Epicur. Ep. 1 p.28 U., al., LXX Es. 1.1, al., Plu. Pomp. 61, BGU 889.23 (ii A.D.), etc.
τάραχος, ου (ὁ) [ᾰᾰ] c. ταραχή, Xén. An. 1, 8, 2 ; Cyr. 7, 1, 32 ; Œc. 8, 10.
τάραχος, ὁ, = ταραχή, Xen. An. 1.8.2 u. Sp., wie Plut. adv. Stoic. 1, Arat. 32, S.Emp. adv.geom. 57.
τάραχος
τάρᾰχος (τᾰ), ὁ,
= ταραχή, Xen.