τάρανδος
τάρανδος, reindeer
τάρανδος [ᾰ], ὁ, a horned beast, native of Scythia,
- reindeer, or more prob. elk, Arist. Mir. 832b8, Fr. 371, Thphr. Fr. 172.1, Ael. NA 2.16; τάρανδρος is better attested in Ph. 1.384, and is v.l. in Arist. Mir. l.c.; so tarandrus in Plin. HN 8.123, 124 (parandrum in Solin. 25.30).
τάρανδος, ου (ὁ) [τᾰ] renne, animal du Nord, Arstt. Mir. 29 ; El. N.A. 2, 16, etc.
τάρανδος, ὁ, ein nordisches gehörntes, vierfüßiges Tier ; Theophr.; Ael. N.A. 2.16.