φιλοχρήματος
φιλοχρήματος, loving money, fond of money
Could not find φιλοχρήματον in Logeion dictionaries.
φιλοχρήματον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of φιλοχρήματος
φῐλοχρήμᾰτ-ος, ον,
- loving money, And. 4.32, Pl. Phd. 68c, 82c, etc.; ὁ φ. Id. R. 549b, Hierocl. in CA 2 p.422 M.; φ. καὶ χρηματισταὶ οἱ ἐν ταῖς ἀρχαῖς Arist. Pol. 1316a40 (s. v. l.); τὸ φ., = φιλοχρηματία, Pl. R. 436a: Comp. -ώτερος X. Smp. 4.45: Sup. -ώτατος D.S. 1.94. Adv., φῐλοχρημᾰτ-τως ἔχειν, = φιλοχρηματεῖν, Isoc. 1.23.
φιλο·χρήματος, ος, ον [ῐᾰ] qui aime l’argent, cupide, Plat. Phæd. 68c, 85c, etc. ; Arstt. Pol. 5, 12, 14 ; ὁ φ. Plat. Rsp. 559b, etc. l’homme cupide ; τὸ φιλοχρήματον, Plat. Rsp. 435e, la cupidité ||
Cp. -ώτερος, Xén. Conv. 4, 45 ; sup. -ώτατος, DS. 1, 94.
Étym. φ. χρῆμα.
φιλοχρήματος, geldliebend, geldgierig, habsüchtig ; Andoc. 4.32 ; Plat. Phaed. 68c, Rep. VI.485e u. öfter, immer tadelnd.
• Adv., φιλοχρημάτως ἔχειν Isocr. 1.23, Isae. 2.21.
• Adv., φιλοχρημάτως ἔχειν Isocr. 1.23, Isae. 2.21.
φιλοχρήματος
φῐλο-χρήμᾰτος, ον,
χρῆμα
- loving money, fond of money, Plat., etc.: τὸ φιλοχρήματον φιλοχρηματία, Plat.; Sup. -ώτατος, Diod. adv., φιλοχρημάτως ἔχειν φιλοχρηματεῖν, Isocr.