φιλόχρυσος
φιλόχρυσος, fond of gold
φῐλό-χρῡσος, ον,
- fond of gold, Luc. Gall. 13, Rhetor. in Cat.Cod.Astr. 8(4).147 codd.
φιλό·χρυσος, ος, ον [ῐῡ] qui aime l’or, cupide, Luc. Gall. 13 ; Anth. 8, 213, etc.
Étym. φ. χρυσός.
φιλόχρυσος, [ῡ], das Gold liebend, goldgierig, Luc. Gall. 13 u. a.Sp.
φιλόχρυσος
φῐλό-χρῡσος, ον,
- fond of gold, Luc., Anth.