φιλόχωρος
φιλόχωρος, fond of a place
φῐλόχωρ-ος, ον,
- fond of a place, Poll. 6.167.
φιλό·χωρος, ος, ον [ῐ] qui séjourne volontiers ou habituellement dans un lieu, Naz. Or. 28, t. 2, p. 57c.
Étym. φ. χώρα.
φιλόχωρος, einen Ort liebend, sich gern an einem Orte aufhaltend, verweilend, Greg.Naz. u. a.Sp.
φιλόχωρος
φῐλό-χωρος, ον,
χώρα
- fond of a place.