φιλόχρηστος
φιλόχρηστος, loving goodness
φῐλό-χρηστος, ον,
- loving goodness or honesty, X. Mem. 2.9.4, D.H. 7.62.
φιλό·χρηστος, ος, ον [ῐ] qui aime le bien, la vertu ou les gens de bien, Xén. Mem. 2, 9, 4 ; DH. 7, 62 ; Plut. Mar. 16.
Étym. φ. χρηστός.
φιλόχρηστος, das Gute, die Guten liebend, Xen. Mem. 2.9.4.
φιλόχρηστος
φῐλό-χρηστος, ον,
- loving goodness or honesty, Xen.