χαλκοκορυστής
χαλκοκορυστής, bronze-armed, equipped with bronze
Could not find χαλκοκορυστά in Logeion dictionaries.
χαλκοκορυστά Noun: masculine nominative dual, Noun: masculine vocative dual, Noun: masculine accusative dual, Noun: masculine vocative singular, Noun: masculine nominative singular of χαλκοκορυστής
χαλκο-κορυστής, οῦ, ὁ,
- bronze-armed, equipped with bronze, Il. 5.699, 6.199, 398, al.; ὅμιλος Pi. Pae. 6.108.
χαλκο·κορυστής, οῦ, adj. m. couvert d’une armure d’airain, Il. 5, 699 ; 6, 199, 398 ; 9, 199 ; Hh. 7, 2, etc. ; Hés. Th. 984.
Étym. χ. κορύσσω.
χαλκοκορυστής, ὁ, mit oder in eherner Rüstung, Il. 5.699 u. oft.
χαλκοκορυστής
[χαλκός + κορυστής. Cf. ἱπποκορυστής.]
Marshaller of spears.
Epithet of Hector Il. 5.699, Il. 6.398, Il. 13.720, Il. 15.221, 458, Il. 16.358, 536, 654.
Of Sarpedon Il. 6.199.
For Pindar, see also: χαλκοκορυστάς
χαλκοκορυστής (κορύσσω): in bronze armor, brazen-clad. (Il.)
χαλκοκορυστής
χαλκο-κορυστής, οῦ, ὁ,
- armed or equipt with brass, Il.