χαλκοβόας
χαλκοβόας, with voice of brass, i. e. ringing strong and clear
χαλκο-βόας, ου, ὁ,
- = χαλκεόφωνος, Ἄρης S. OC 1046 (lyr.).
χαλκο·βόας, ου [ᾱς] adj. m. aux cris retentissants comme l’airain, à la voix retentissante, Soph. O.C. 1046.
Étym. χ. βοάω.
χαλκοβόας, ὁ, mit eherner Stimme, Ἄρης, Soph. O.C. 1050.
χαλκοβόας, ου, ὁ,
= χαλκεόφωνος, Soph.