ἀκληρέω
ἀκληρέω, to be unfortunate
Could not find ἀκληροῦσιν in Logeion dictionaries.
ἀκληροῦσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of ἀκληρέω
ἀκληρ-έω,
- to be unfortunate, Teles p. 26 H., D.S. 3.13, al.: pf. ἠκλήρηκα Plb. 1.7.4, D.S. 27.16.
1 estar privado de bienes y derechos, estar proscrito
οἱ ἀδίκως ἀκληροῦντες
οἱ ἀκληρεῖν δοκοῦντες
οἱ ἠκληρηκότες
οἱ ἀκληροῦντες
los exiliados
2 tener mala suerte, ser infortunado Teles 3.26, LXX 2Ma.14.8, D.S.3.12, 27.16, PLugd.Bat.20.Suppl.D.4 (III a.C.)
• encontrarse en mala situación
ἀκληρήσαντος δέ μου κατὰ τὸ ἴδιον σῶμ[α
ἀκληρέω-ῶ, n’avoir pas d’héritage, être pauvre ou malheureux, Pol. 1, 7, 4, etc. ; DS. 3, 13.
Étym. ἄκληρος.
ἀκληρέω, ohne Erbteil (κλῆρος). arm sein, Polyb. bes. ungerecht Verbannter, 9.30.3, 26.1 ; οἱ ἠκληρηκότες. die Unglücklichen, 1.7.4. Dav.